Ψαροντούφεκο στην Ισπανία

Ναι. Η άδεια ψαροντούφεκου είναι υποχρεωτική και την εκδίδει η αυτόνομη κοινότητά σου (όχι το Κράτος), αν και ισχύει στα εξωτερικά ύδατα όλης της ακτής. Κάθε κοινότητα έχει τη δική της διαδικασία και ονομασία (για παράδειγμα «Clase C» στη Galicia ή «2ης κατηγορίας» στα Κανάρια) και τη δική της ισχύ (1, 3 έτη…). Ορισμένες αναγνωρίζουν τις άδειες άλλων — η Κανταβρία, για παράδειγμα, δίνει «πλήρη ισχύ» σε όσες εκδίδονται από το Κράτος ή από άλλες κοινότητες. Το ψαροντούφεκο γίνεται πάντα με ελεύθερη κατάδυση (η μπουκάλα/scuba απαγορεύεται) και το αλίευμα δεν επιτρέπεται να πωλείται.

Όχι και στα δύο. Το ψαροντούφεκο επιτρέπεται μόνο με το φως της ημέρας: απαγορεύεται από τη δύση ως την ανατολή του ηλίου (RD 347/2011, άρθρο 16.d). Και γίνεται μόνο με ελεύθερη κατάδυση — η χρήση μπουκάλας ή πεπιεσμένου αέρα (scuba) απαγορεύεται (άρθρο 3). Επίσης δεν επιτρέπεται να κρατάς το ψαροντούφεκο γεμάτο έξω από το νερό (άρθρο 16.a) και πρέπει να μένεις τουλάχιστον 300 μ. μακριά από επαγγελματικά αλιευτικά σκάφη που εργάζονται (άρθρο 12.b).

Γιατί στην Ισπανία τα μεγέθη πάνε ανά «caladero» (αλιευτική ζώνη), όχι με έναν ενιαίο εθνικό αριθμό. Το λαβράκι είναι το καλύτερο παράδειγμα: 42 εκ. στην Κανταβρική ακτή και στα βορειοδυτικά (μέγεθος αναψυχής, RD 347/2011), 36 εκ. στον Κόλπο του Cádiz, 25 εκ. στη Μεσόγειο (Κανονισμός ΕΕ 2019/1241) και 22 εκ. στα Κανάρια. Το ίδιο ισχύει και για άλλα είδη (τσιπούρα, 20 εκ. στη Μεσόγειο· ροφός, 45 εκ.). Έλεγχε πάντα τον πίνακα του caladero σου — τα ψάρια κάτω από το μέγεθος επιστρέφουν, και επιτρέπεται να αλιεύονται μόνο τα είδη του Παραρτήματος I του RD 347/2011.

Σε θαλάσσιες προστατευόμενες περιοχές και προστατευόμενες ζώνες (χωρίς ειδική άδεια), σε λιμάνια και σε πολυσύχναστες παραλίες και ζώνες κολύμβησης. Υπάρχουν αλιευτικά καταφύγια όπου απαγορεύεται — για παράδειγμα οι Ατλαντικές Νήσοι (Galicia), οι Illes Medes και το Cap de Creus (Καταλονία), το Cap de Sant Antoni (Levante), το Cabo de Palos–Islas Hormigas και το Cabo Tiñoso (Murcia), το Cabo de Gata-Níjar και το Alborán (Ανδαλουσία), και αρκετά καταφύγια στις Βαλεαρίδες και στα Κανάρια (La Restinga, La Graciosa…). Υπάρχουν επίσης περιοχές του δικτύου Natura 2000 με περιορισμούς. Έλεγχε πάντα τις ζώνες απαγόρευσης στον χάρτη και επιβεβαίωσε με την αυτόνομη κοινότητα πριν πας.

Στις περισσότερες κοινότητες, ναι: η άδεια ψαροντούφεκου απαιτεί ιατρικό πιστοποιητικό καταλληλότητας για ελεύθερη κατάδυση και ασφάλεια ατυχημάτων και αστικής ευθύνης, που συνήθως περιλαμβάνεται στην ομοσπονδιακή άδεια. Είναι υποχρεωτική στη Χώρα των Βάσκων, τη Murcia, τις Αστούριες και τη Galicia· η ομοσπονδιακή άδεια την καλύπτει στη Galicia, τις Βαλεαρίδες και την Κανταβρία. Τα Κανάρια δεν απαιτούν την ασφάλεια, αλλά απαιτούν ιατρικό πιστοποιητικό καταλληλότητας (ελεύθερη κατάδυση / «a pulmón libre»)· η Ανδαλουσία επίσης δεν απαιτεί ασφάλεια και αρκεί μια υπεύθυνη δήλωση υγείας. Επιβεβαίωσε την απαίτηση με την αυτόνομη κοινότητά σου.

Γενικά από τα 16 έτη, αλλά το ορίζει κάθε αυτόνομη κοινότητα και υπάρχουν ακραίες περιπτώσεις: η Ανδαλουσία το κατεβάζει στα 14 (κατηγορία ψαροντούφεκου / κλάση 4), ενώ η Murcia το ανεβάζει στα 18. Οι ανήλικοι κάτω από την ελάχιστη ηλικία μπορούν να ψαρεύουν μόνο σε μεθόδους επιφανείας, συνοδευόμενοι από ενήλικα με άδεια.

Πολύ λίγο. Η Μεσόγειος είναι μια θάλασσα σχεδόν χωρίς παλίρροια (μόλις λίγα εκατοστά), οπότε παύει να είναι παράγοντας: αντί για την παλίρροια, αναλαμβάνουν το ηλιοσεληνιακό (solunar) ημερολόγιο και κυρίως τα παράθυρα φωτός — χαραυγή και σούρουπο, όταν κινείται το ψάρι. Είναι το αντίθετο της Κανταβρικής ακτής και της Galicia, όπου οι παλίρροιες είναι μεγάλες (αρκετά μέτρα) και ορίζουν την πρόσβαση στα βράχια και την καλύτερη στιγμή εισόδου. Τα Κανάρια έχουν μέτρια παλίρροια, και το Alborán (μεσογειακή Ανδαλουσία) λίγο περισσότερη από την υπόλοιπη Μεσόγειο.