Spearfishing in Italy
Italy's coast is one long Mediterranean shore, but with three characters: the Tyrrhenian and the islands (Sardinia, Sicily, Elba, Ponza) of warm, clear, all-but-tideless water; the Adriatic, largely sandy except for the cliffs of the Gargano, the Conero and the Salento; and the exceptions of the Strait of Messina and the upper Adriatic. Each stretch dives differently — but the calm-sea window rules everywhere.
In Italy spearfishing is breath-hold only (no scuba) and needs no paid licence, but a mandatory free declaration to MASAF. The frame is national (D.P.R. 1639/1968 + the EU control regime), with regions and marine protected areas adding their own bans. This guide explains the rules, the minimum sizes, what the tides do on each coast and where it is banned — and links to the per-city sea forecast, refreshed every day.
Άνοιξε το κορυφαίο — Χανιά →How to read the conditions
The deciding factors are the same everywhere: swell (height and period — a low, long-period swell stirs the bottom more than a high, short one), wind and wind-sea (they ruffle the surface and drop visibility), water turbidity (it shuts a hunt down more than anything) and temperature. spearo.app folds it all into a single go / marginal / no-go verdict per city, with the week ahead — but the golden rule doesn't change: a calm entry can break on the exit, always decide with a margin.
In Italy the tide is usually not a factor: the Mediterranean is all but tideless (a few centimetres), so the solunar calendar and the light windows take over — dawn and dusk, when the fish move. There are two exceptions. The upper Adriatic (Trieste, Duino and the coast north of ~44°N) has the largest tide in Italy, up to about a metre, which must be factored in. And the Strait of Messina (Scilla, Bagnara, the Sicilian shore): the tide is tiny in height, but the currents (the rema) reach ~3 m/s and reverse every ~6 hours — there you plan on the slack (the stanca), not on the range.
The season, too, depends on the stretch. The Mediterranean gives a long, steady season, with warm, clear water from late spring to autumn; the south and the islands (Sicily, Sardinia, Calabria) can be dived almost all year, always working the coast's wind-sheltered side. The central and northern Adriatic is largely sandy and murky: it opens mainly in summer and on the days when the offshore bora cleans the water.
Safety — especially solo
Always dive with the signalling float in view (it is mandatory: a red flag with a white diagonal stripe, visible at ≥300 m, and you must stay within 50 m of the float's vertical), never hyperventilate before a dive (risk of shallow-water blackout) and stay within depths you control. In Italy spearfishing is breath-hold only — no scuba, no compressed air — allowed only from age 16, and the speargun is never kept armed out of the water.
The golden rule of freediving is never dive alone — «one down, one watching». Solo, scout the exit from land before you get in, take long surface intervals, surface before the strong urge to breathe, leave the water with energy to spare, and tell someone your plan. This tool is a planner, not a safety guarantee — the call is yours, on the rock.
Πού να βουτήξεις, ανά περιοχή
Λιγουρία
Ο Σαρωνικός και η Αθηναϊκή Ριβιέρα — από τη Γλυφάδα ως το Σούνιο, με τα νησιά Αίγινα, Πόρος, Ύδρα και Σπέτσες μια ανάσα μακριά. Το νερό στον μυχό του κόλπου είναι μέτριο, καθαρίζει προς το Σούνιο και τα νησιά· η μεγαλύτερη κοινότητα ψαράδων της χώρας ξεκινά από εδώ. Πρόσεχε την πυκνή κίνηση σκαφών κοντά στην πόλη.
- Bordighera — Βυθοί της δυτικής Ριβιέρας κοντά στα γαλλικά σύνορα: χαμηλά ακρωτήρια, πλάκες και ποσειδωνία, με απότομα κάβα όπου τα 51 μ. πιάνονται 1 χλμ. από την ακτή.
- Imperia — Δύο σημεία από την ακτή κάτω από το Capo Berta: γκρεμός, ογκόλιθοι και μπαλώματα ποσειδωνίας από 3 έως 25 μ., και μια λωρίδα βότσαλου και βράχου 2–15 μ. μπροστά στην παραλία Galeazza.
- Noli-Varigotti — Ασβεστολιθική ακτή ανάμεσα σε Noli και Varigotti: ο γκρεμός του Capo Noli συνεχίζει κάτω από το νερό σε τοίχους και ογκόλιθους, με συναγρίδες, άσπρους σαργούς και σκιούς.
- Varazze — Ο βαθύτερος βυθός από την ακτή σε αυτό το κομμάτι της Λιγουρίας: πλάκες σερπεντινίτη και κατολισθήσεις ογκόλιθων στην Punta dell'Olmo και την Punta della Mola, με περίπου 18–22 μ. μόλις 400 μ. έξω.
- Arenzano — Ρηχή ακτή: χαμηλός γκρεμός, πεσμένοι ογκόλιθοι και κλιμακωτές πλάκες στην Punta San Martino και την Punta Pizzo, με μόλις 5 μ. βάθος 400 μ. έξω.
- Genova Voltri — Ο τελευταίος φυσικός βράχος δυτικά του λιμανιού της Γένοβας: η παραλία Vesima με πλάκες και μπαλώματα ποσειδωνίας, και η Punta Nave, όπου ογκόλιθοι και κάθετες σχισμές πέφτουν κατακόρυφα.
- Genova Nervi — Αστική ακτή της ανατολικής Γένοβας: πλάκες και ογκόλιθοι κατά μήκος του παραλιακού του Nervi, μια μικρή σπηλιά γύρω στα 15 μ., κεφαλές βράχου στην Punta Gaiassa και στο Scoglio Leone.
- Sestri Levante — Τοίχοι, ογκόλιθοι και χαμηλός ύφαλος γύρω από την Punta Manara, προστατευμένα από τα δυτικά από το ακρωτήριο του Portofino.
- Moneglia-Framura — Πεδία ογκόλιθων και βαθύτερα κάβα ανάμεσα σε Moneglia και Framura, σε καθαρό και ήσυχο νερό· η Punta Gone πέφτει στα 45 μ. σε 1 χλμ.
- Lerici-Tellaro — Ο καλύτερος βράχος του κόλπου της La Spezia: ο λευκός γκρεμός της Punta Bianca με τοίχους και ογκόλιθους, προεξοχές και υποθαλάσσια φαράγγια στην Punta Corvo, τρύπες ανάμεσα στις προεξοχές του Fiascherino.
Τοσκάνη
Μια χερσόνησος με πολλές θάλασσες: κλειστοί, ήρεμοι κόλποι (Καλαμάτα, Ναύπλιο) και εκτεθειμένα, βαθιά ακρωτήρια με ρεύματα (Μονεμβασιά, Ταίναρο, Ακρίτας). Η Πύλος στο Ιόνιο μένει σχεδόν άθικτη από το μελτέμι· η λακωνική πλευρά είναι γαλάζια αλλά απαιτητική.
- Viareggio — Εδώ δεν δημοσιεύεται κανένα σημείο: η Versilia είναι επίπεδη άμμος από το Torre del Lago ως το Forte dei Marmi, χωρίς βράχο.
- Livorno Calafuria — Πλάκες ψαμμίτη και χαμηλός ύφαλος κατά μήκος του δρόμου της Calafuria, με πολλές εισόδους πάνω σε γλιστερό βράχο.
- Castiglioncello — Κάβα με πεύκα, πλάκες που χάνονται στην ποσειδωνία, μικροί βραχώδεις κολπίσκοι και πολύ ρηχό πλατό: συχνά μόλις 12 μ. βάθος ένα χιλιόμετρο έξω.
- Piombino-Baratti — Δύο πρόσωπα: ο κόλπος του Baratti κοιτά βορειοδυτικά και κρύβεται από σιρόκο και λίβα, ενώ η Punta Falcone και το Capo Castello βλέπουν στο κανάλι της Έλβας, με ρεύμα και συχνά κρυστάλλινο νερό.
- Punta Ala — Αμμώδης Maremma με λίγα βραχώδη σημεία: η νησίδα Sparviero με ύφαλο και ρεύμα, η Punta Hidalgo που κατεβαίνει στην ποσειδωνία, άκρες κολπίσκων στην Cala Violina.
- Monte Argentario — Γρανιτένιο ακρωτήριο με πραγματικό βάθος: τοίχοι, όγκοι και προεξοχές στην Cala Grande, σπηλιές και ποσειδωνία στα 15–30 μ., κοραλλιογενής βυθός από 30–40 μ. στην Isola Rossa.
- Isola d'Elba Ovest — Γρανιτένιες πλάκες, τοίχοι και κανάλια στη δυτική πλευρά της Έλβας, με ορατότητα πάνω από 20 μ. σε μπουνάτσα.
- Isola d'Elba Sud — Απότομοι νότιοι τοίχοι με ρεύμα: ο βράχος Remaiolo κατεβαίνει προς τα 70 μ., με μαγιάτικα, λούτσους και γοργόνιες κάτω από τα 30 μ.
- Isola del Giglio — Νησιωτικός γρανίτης και σάρες με βαθύ νερό πολύ κοντά: 66–86 μ. σε 1 χλμ. και πάνω από 100 μ. μέσα σε 1,8 χλμ.
- Marina di Pisa — Φυσικός βράχος δεν υπάρχει: από το Bocca d'Arno ως το Calambrone είναι χαμηλή άμμος, και η μόνη πέτρα είναι οι τεχνητοί κυματοθραύστες και πρόβολοι.
Λάτιο
Το διαμάντι της Ελλάδας για ψαροντούφεκο: το πιο ζεστό, καθαρό νερό και η μεγαλύτερη σεζόν. Ο βοριάς κλείνει τη βόρεια ακτή, αλλά ο νότος (Λιβυκό: Ιεράπετρα, Παλαιόχωρα, Γαύδος) είναι το απάγκιο — πάντα ψαρεύεις κάπου. Ροφός, σφυρίδα, συναγρίδα, μαγιάτικο, σκάρος και τα χωροκατακτητικά.
- San Felice Circeo — Το ακρωτήριο του Circeo: βραχώδες κάβο με είσοδο από χαλίκι, η μύτη του φάρου σε βαθύτερο βυθό και απάνεμο στη βορειοδυτική πλευρά με λίβα.
- Gaeta — Οδοντωτός βράχος και τοίχοι από 5 έως 15 μ. γύρω από την Punta Stendardo και το Monte Orlando, σε βυθό από βράχο, θαλάσσιο χορτάρι και άμμο.
- Ponza — Ηφαιστειακό νησί με βαθύ ανάγλυφο κοντά στην ακτή: λευκός βράχος στο Capo Bianco, σάρες στην Punta del Fieno και βυθός που πάει από 66 σε 111 μ. ανάμεσα σε 1 και 1,8 χλμ.
- Fiumicino — Εδώ δεν δημοσιεύεται κανένα σημείο: άμμος, η λάσπη του Τίβερη και το αεροδρόμιο, με εμπορική κίνηση και φέρι στο στόμιο του καναλιού.
- Ladispoli — Σκούρα ηφαιστειακή άμμος και πέτρινοι πρόβολοι· το μόνο φυσικό ανάγλυφο είναι το προστατευόμενο κομμάτι της Torre Flavia, που δεν είναι πεδίο ψαρέματος.
- Civitavecchia — Το λιμάνι κρουαζιέρας και φέρι της Ρώμης: το νερό μπροστά στην πόλη είναι λιμενική ζώνη και δίαυλος ναυσιπλοΐας, γι' αυτό δεν δημοσιεύεται σημείο.
- Anzio — Όλος ο βράχος είναι στο κάβο: πλάκες τόφφου και ρωμαϊκά ερείπια πεσμένα στο νερό μπροστά στη βίλα του Νέρωνα, 100 μ. έξω, και τεχνητοί ογκόλιθοι σε άμμο στα 3–6 μ. δίπλα στους κυματοθραύστες των Marinaretti.
Καμπανία
Η καρδιά του μελτεμιού και το πιο γαλάζιο νερό — ορατότητα 20–30 μ.+ σε ολιγοτροφική θάλασσα. Βούτα στις νότιες/ΝΔ υπήνεμες πλευρές· οι βόρειες «σκάνε». Ροφός, συναγρίδα και μαγιάτικο στα στενά· προσοχή στις καταβατικές ριπές των ψηλών νησιών και στη ζώνη της Γυάρου.
- Cetara — Η ακτή του Αμάλφι στο ανατολικό της άκρο: βαθιοί τοίχοι στην Punta Fuenti και στο Capo d'Orso, ογκόλιθοι δίπλα στο λιμανάκι και στενοί κολπίσκοι που πέφτουν από 3 σε 18 μ.
- Amalfi / Conca dei Marini — Κλασική ακτή ακρωτηρίων: τοίχοι, σπηλιές και απότομες βυθίσεις, με περίπου 34 μ. μόλις 200 μ. έξω στη Spiaggia della Vite.
- Agropoli — Βραχώδη κάβα και κολπίσκοι στο βόρειο όριο του Cilento: η Punta Tresino με μικτό βυθό, το κάβο του κάστρου και ο κόλπος Trentova με ποσειδωνία.
- Acciaroli — Κρυστάλλινο νερό του Cilento: βραχώδης κόλπος με σπηλιές στο Ogliastro, ρηχή ξέρα κάτω από 6 μ. και σπηλιές ως περίπου 15 μ. δίπλα στο λιμάνι, και άμμος με πέτρινες ράχες στο Agnone.
- Palinuro — Μεγάλο ακρωτήριο με απάνεμο σχεδόν για κάθε άνεμο: ρωγμές και σπηλιές από 10–12 μ. και βυθίσεις πέρα από τα 30 μ.
- Marina di Camerota — Βράχος και ογκόλιθοι στην πλευρά της πόλης της Camerota, με απάνεμους κολπίσκους ανάμεσα στα κάβα.
- Naples — Ο μόνος πραγματικός βράχος στην πόλη είναι το Posillipo: γκρεμοί από τόφφο, πεσμένοι ογκόλιθοι και μπαλώματα ποσειδωνίας ως 8–10 μ.
- Bacoli — Τόφφος των Φλεγραίων Πεδίων που μπαίνει στη θάλασσα: κάτω από το Capo Miseno, 87 μ. έξω, ογκόλιθοι και χαλίκι στα 10–14 μ.· βράχος, ογκόλιθοι και ποσειδωνία στα 6–10 μ. στην Punta Pennata.
- Procida — Η Procida και η Vivara βρίσκονται μέσα στο θαλάσσιο καταφύγιο Regno di Nettuno, και οι κανόνες του απαγορεύουν το υποβρύχιο ψάρεμα.
- Ischia — Όλα τα νερά της Ischia βρίσκονται μέσα στο θαλάσσιο καταφύγιο Regno di Nettuno, γι' αυτό δεν δημοσιεύεται σημείο.
Καλαβρία
Το θερμότερο, «λεβαντίνικο» νοτιοανατολικό άκρο της Ελλάδας. Με το μελτέμι από ΒΔ, ο χρυσός κανόνας είναι «βούτα στην ανατολική πλευρά». Εδώ είναι και το μέτωπο των χωροκατακτητικών (λεοντόψαρο, λαγοκέφαλος, σιγανός). Η Κάλυμνος — ιστορική πρωτεύουσα των σφουγγαράδων — είναι η ψυχή της ελεύθερης κατάδυσης.
- Scalea — Βυθοί της Riviera dei Cedri: το κανάλι του νησιού Dino στα 3–18 μ., ένας τοίχος με σπηλιές στο Arcomagno και η απότομη Punta Frontone, με περίπου 51 μ. μόλις 400 μ. έξω, όπου το ρεύμα τραβά προς τα ανοιχτά.
- Diamante — Μέτρια, ρηχή ακτή: το νησί Cirella με ογκόλιθους και ποσειδωνία στα 2–12 μ., όπου φτάνεις κολυμπώντας 200 μ. μέσα από ένα κανάλι που θολώνει με κύμα.
- Belvedere Marittimo — Μικρά κάβα σε επίπεδο βυθό: βότσαλο και άμμος με πέτρινες ράχες, 2–12 μ., και περίπου 5 μ. βάθος ακόμη και 400 μ. έξω στην Punta di Bonifati.
- Cetraro — Βραχώδη κάβα με ράχες που ξεκινούν από την ακτή: το Capo Bonifati με ποσειδωνία από 6 μ., το Capo Cetraro στα 3–15 μ. πάνω από ρηχή ξέρα.
- Paola — Επίπεδος τυρρηνικός βυθός: άμμος με πέτρινες ράχες, περίπου 10–12 μ. βάθος 400 μ. έξω, και οι τρύπες ανάμεσα στους όγκους του κυματοθραύστη της Paola.
- Amantea — Ρηχή αμμώδης ακτή με λίγα βραχώδη σημεία: οι βράχοι Coreca λίγα βήματα από την ακτή, 2–10 μ. με τρύπες κάτω από τις πέτρες, και ράχες μπροστά από το παλιό ταρσανά τόνου, περίπου 13 μ.
- Tropea — Καθαρό νερό της Costa degli Dei: ο βραχώδης στύλος δίπλα στην παραλία, ύφαλοι δυτικά της πόλης με απότομες βυθίσεις κοντά στην ακτή, προεξοχές μπροστά στην Parghelia.
- Capo Vaticano — Γρανιτένιοι κολπίσκοι με γρήγορο βάθος και πολύ καθαρό νερό: η βύθιση φτάνει περίπου τα 53 μ.
- Scilla — Η Costa Viola στην είσοδο του Στενού της Μεσσήνης: σπηλιές και βυθίσεις που βουτούν προς την άβυσσο, περίπου 62 μ. μόλις 200 μ. έξω στην Punta Pezzo.
- Bagnara Calabra — Βυθίσεις της Costa Viola: περίπου 56 μ. μόλις 200 μ. έξω στη Marinella, 106 μ. στα 400 μ. μπροστά από το παλιό ταρσανά τόνου του Palmi.
- Soverato — Ιόνια ακτή: ύφαλοι και ποσειδωνία μπροστά στην πόλη, βραχώδεις κολπίσκοι κάτω από το Stalettì και οι βράχοι Pietragrande με σπηλιές στα 2–12 μ.
- Crotone — Το θαλάσσιο καταφύγιο του Capo Rizzuto αρχίζει νότια της πόλης.
Απουλία
Μεγάλα νησιά με δύο πρόσωπα: κλειστοί κόλποι (Γέρα, Καλλονή στη Λέσβο) και ανοιχτές, βαθιές ανατολικές ακτές. Καθαρό, πράσινο-γαλάζιο νερό· ροφός και μαγιάτικο στα απόκρημνα, με τα χωροκατακτητικά να ανεβαίνουν από τα ΝΑ. Το στενό της Μυκάλης (Σάμος) θέλει προσοχή στο ρεύμα.
- Vieste — Ασβεστόλιθος του Gargano: βραχώδεις στύλοι της πόλης που πέφτουν στο βαθύ, κατακόρυφος βράχος στη Testa del Gargano, φαρδιές επίπεδες πλάκες και ύφαλοι κάτω από τα παλιά trabucchi.
- Mattinata — Λευκοί γκρεμοί του Gargano σε καθαρό νερό: στύλοι στη Baia delle Zagare, πεσμένοι όγκοι κάτω από τη Vignanotica, μια μεγάλη θαλασσινή σπηλιά με ροφό και σμέρνα.
- Otranto — Ανατολική ακτή του Salento: ξέρες και βυθίσεις στην Punta Palascia, το ανατολικότερο σημείο της Ιταλίας, θαλασσινές σπηλιές με ροφό, σμέρνα και αστακό, και ο στενός βραχώδης κολπίσκος του Porto Badisco.
- Torre Sant'Andrea — Σκαλισμένοι ασβεστολιθικοί στύλοι και κανάλια κατά μήκος της ακτής του Melendugno, χαμηλός ύφαλος στη Grotta della Poesia και σπασμένοι όγκοι κάτω από τη Roca Vecchia.
- Castro Marina — Κατακόρυφοι τοίχοι προς το βαθύ με σφουγγάρια, γοργόνιες και εξαιρετική ορατότητα κοντά στη σπηλιά Zinzulusa.
- Santa Maria di Leuca — Η άκρη της ιταλικής «φτέρνας», με δύο θάλασσες: η Punta Meliso στην αδριατική πλευρά είναι απάνεμη με δυτικό, η Punta Ristola στην ιόνια πλευρά με ανατολικό.
- Gallipoli — Χαμηλός, συνεχής ιόνιος βράχος: πλάκες που εναλλάσσονται με ποσειδωνία και άμμο, ρηχά και εύκολα.
- Manfredonia — Ο κόλπος είναι άμμος και ρηχό νερό: λιμάνι, αλιευτικός στόλος και θολούρα έξω από το Siponto, με συνηθισμένη ορατότητα περίπου 5 μ.
- Barletta — Εμπορικό λιμάνι και μια μακριά αμμουδιά, με τις εκβολές του Ofanto να θολώνουν το νερό στα δυτικά.
- Trani — Το λιμάνι κάτω από τον καθεδρικό είναι νερό αποβάθρας, με σκάφη και στενό στόμιο.
- Molfetta — Αλιευτικό λιμάνι σε λειτουργία: μη μπαίνετε στη λεκάνη ή στο στόμιο απ' όπου περνούν οι τράτες.
- Bari — Χαμηλή ασβεστολιθική ακτή γύρω από την πόλη: πλάκες, ογκόλιθοι και ποσειδωνία κάτω από 4–5 μ. στο Torre a Mare, επίπεδος ύφαλος στο Santo Spirito, κολπίσκοι στο Cozze.
- Polignano a Mare — Ακτή γκρεμών: κατακόρυφοι τοίχοι, σπηλιές και πεσμένοι ογκόλιθοι, με βυθό που σοβαρεύει λίγα μέτρα από την ακτή.
- Monopoli — Το λιμάνι είναι ζωντανό, με τράτες και στενό στόμιο, γι' αυτό το ψάρεμα αρχίζει έξω από αυτό.
- Brindisi — Εδώ δεν δημοσιεύεται επιβεβαιωμένη είσοδος: δημαρχιακή απόφαση περιορίζει τη χρήση της ακτής κοντά στην πόλη, και τα υπόλοιπα είναι λιμενικά και βιομηχανικά νερά.
- Taranto — Δύο εσωτερικές θάλασσες, και σχεδόν καμία δεν είναι ανοιχτή για εσάς: η Mar Piccolo είναι μυδοκαλλιέργειες και κλειστό νερό, η Mar Grande ναυτική βάση και λιμάνι.
- Porto Cesareo — Η πόλη βρίσκεται μέσα σε θαλάσσιο καταφύγιο που καλύπτει την ακτή και τα νησάκια από τη La Strea ως το Torre Lapillo.
- Leporano — Η ακτή που δεν μπορεί να σας δώσει ο Τάραντας: ανοιχτό νερό νοτιοανατολικά της πόλης, έξω από τη Mar Grande και τις στρατιωτικές ζώνες.
Σικελία
Πράσινοι, καταπράσινοι Σποράδες, η Εύβοια και το Πήλιο. Προσοχή: η Αλόννησος είναι Εθνικό Θαλάσσιο Πάρκο — το ψαροντούφεκο απαγορεύεται μέσα στο πάρκο, ψάρεψε μόνο εκτός ορίων. Στη Χαλκίδα ο Εύριπος αντιστρέφει το ρεύμα του, και ο Καφηρέας/Κάβο Ντόρο στη Ν. Εύβοια είναι επικίνδυνος.
- San Vito lo Capo — Ασβεστολιθικά ακρωτήρια στη βορειοδυτική άκρη της Σικελίας: ανοιχτό, βαθύ νερό δίπλα στον φάρο, τοίχοι κάτω από το Monte Cofano και ογκόλιθοι με βυθίσεις ως περίπου 34 μ.
- Cefalù — Τυρρηνική Σικελία: πλάκες και ογκόλιθοι σε μακριά κάβα ανατολικά του Cefalù, ξέρες στα ανοιχτά για ροφό σε μπουνάτσα, και ένα χαμηλό κάβο στο Capo Plaia, το μόνο ανάγλυφο σε αμμώδη ακτή.
- Capo Milazzo — Τα σημεία βρίσκονται στη βάση του ισθμού του Milazzo και στον κόλπο της Patti, έξω από το καταφύγιο του ακρωτηρίου: άμμος και χαμηλός βράχος στην πόλη, πλαγιά ογκόλιθων κάτω από τον γκρεμό του Tindari στα 3–6 μ., βότσαλα με πέτρινες ράχες στο Oliveri.
- Taormina — Απότομα κάβα στην ιόνια πλευρά: Capo Sant'Andrea και Capo Taormina, το λαβικό κάβο της Naxos με περίπου 62 μ.
- Aci Castello — Μαύρη λαβική ακτή της Κατάνης: βασαλτικοί ύφαλοι, σκαλοπάτια και βυθισμένες αψίδες, βυθίσεις που πλησιάζουν την ακτή.
- Siracusa — Ασβεστολιθικά κάβα γύρω από τις Συρακούσες: πλάκες, κανάλια και σκαλοπάτια με 9–15 μ. περίπου 200 μ. έξω.
- Avola — Χαμηλή ασβεστολιθική ακτή: κλιμακωτές πλάκες, αμμώδη αυλάκια και ποσειδωνία, κυρίως στα 2–12 μ.
- Portopalo-Marzamemi — Η νοτιοανατολική γωνία της Σικελίας, όπου το Ιόνιο συναντά τη Μεσόγειο: το νησί Capo Passero έχει πάντα μια απάνεμη πλευρά, αλλά τα ρεύματα γύρω του είναι ισχυρά.
- Marsala — Δύο νερά: το Stagnone είναι ρηχή, θολή λιμνοθάλασσα μέσα σε καταφύγιο, και η ανοιχτή θάλασσα είναι η πλευρά του Capo Boeo.
- Trapani — Λιμάνι σε λειτουργία: το νερό μπροστά στην πόλη είναι η προσέγγιση των φέρι και των τράτων, και εκεί δεν δημοσιεύεται σημείο εισόδου.
- Mazara del Vallo — Έδρα του μεγαλύτερου αλιευτικού στόλου της Ιταλίας: οι τράτες χρησιμοποιούν τις εκβολές του ποταμού Mazaro και τα νερά του λιμανιού είναι κλειστά για ψάρεμα.
- Sciacca — Η πόλη κάθεται σε ένα βραχώδες σκαλί, αλλά το λιμάνι είναι νερό δουλειάς.
- San Leone (Agrigento) — Η παραλία του Agrigento: άμμος και εκβολές ποταμών, χωρίς καμία επιβεβαιωμένη είσοδο δημοσιευμένη.
- Licata — Δύο βραχώδη σημεία δυτικά της πόλης: οι ογκόλιθοι και οι σχισμές του βράχου Mollarella, και ο λευκός γκρεμός της Rocca San Nicola, επτά χιλιόμετρα έξω, με βραχώδεις αναβαθμίδες, χαλίκι και μπαλώματα ποσειδωνίας.
- Gela — Εδώ δεν δημοσιεύεται κανένα σημείο: ο κόλπος είναι άμμος από το Capo Soprano ως τη Manfria, χωρίς ύφαλο να κρατήσει ψάρι.
- Palermo (Mondello) — Η παραλία του Παλέρμο είναι αμμώδης, αλλά ο βράχος αρχίζει εκεί που η ακτή στρίβει ανατολικά: χαμηλός ύφαλος και πεσμένοι όγκοι στην Punta di Priola, το βραχώδες πλατό της Addaura κάτω από τον δρόμο.
Σαρδηνία
Δυτικά, χωρίς μελτέμι — το πιο ήρεμο, πράσινο-γαλάζιο καλοκαίρι της Ελλάδας. Κέρκυρα, Παξοί, Λευκάδα, Κεφαλονιά, Ιθάκη, Ζάκυνθος: λαβράκι, τσιπούρα, λίτσα, χταπόδι, ροφός στις δυτικές απόκρημνες ακτές. Προσοχή: μέσα στο Θαλάσσιο Πάρκο του νότιου κόλπου της Ζακύνθου (Λαγανάς) το ψαροντούφεκο απαγορεύεται· εκτός των ορίων του, μόνο αφού ελέγξεις τον χάρτη ζωνών και τους τοπικούς κανόνες.
- Alghero — Τραχιτικά κάβα νότια του Alghero: πλάκες και βυθίσεις στην Punta Poglina, 3–18 μ., ένας στενός βραχώδης κολπίσκος στο Burantino και βαθύς καθαρός βράχος στο Capo Galera με συναγρίδες.
- Bosa — Άγρια ακτή από βασάλτη και τοίχους: το Capo Marargiu με τοίχους ως 27 μ., μεγάλες συναγρίδες και μαγιάτικα, μια φυσική πισίνα με βύθιση στο Cane Malu, ογκόλιθοι κάτω από καταρράκτη στο Capo Nieddu.
- Stintino — Δύο πλευρές: το Capo Falcone δέχεται ολόκληρο τον μαΐστρο, ενώ η πλευρά του κόλπου της Asinara μένει ήρεμη με δυτικούς, με ρηχή άμμο και πέτρινες ράχες, 1–5 μ.
- Golfo Aranci — Γρανίτης της βορειοανατολικής Σαρδηνίας: ύφαλος έξω από το Capo Figari, η νησίδα Figarolo με τοίχους και ρεύματα στο κανάλι, το Capo Ferro με περίπου 33 μ.
- Arbatax — Κόκκινος πορφυρίτης και ασβεστόλιθος της Ogliastra: βύθιση στο Capo Bellavista, μονολιθικός τοίχος στην Pedralonga, ογκόλιθοι πορφυρίτη στην Cea με περίπου 13 μ.
- Cala Gonone — Ασβεστολιθικοί γκρεμοί του κόλπου του Orosei: κατακόρυφοι τοίχοι έξω από την παραλία και βαθιές βυθίσεις μπροστά στους διάσημους κολπίσκους, με μαγιάτικα και συναγρίδες.
- Villasimius — Γρανιτένιοι κολπίσκοι έξω από το καταφύγιο του Capo Carbonara: ογκόλιθοι και ποσειδωνία στα 2–11 μ., και το Capo Ferrato με βυθό περίπου 50 μ.
- Chia — Νότια Σαρδηνία: γρανιτένια κάβα με βυθίσεις στο Spartivento και στο Malfatano, κολπίσκοι με πύργους και βραχώδεις πλευρές στα 2–11 μ., κόκκινος βράχος στην Isola Rossa ως περίπου 20 μ.
- Masua — Ασβεστόλιθος και γρανίτης του Iglesiente: ο βραχώδης στύλος Pan di Zucchero με τοίχους, ένα φαράγγι-φιόρδ στο Canal Grande με τοίχους από την ίσαλο γραμμή, ογκόλιθοι κάτω από το Capo Pecora.
- Carloforte — Τα νησιά San Pietro και Sant'Antioco: ο δυτικός γκρεμός του Capo Sandalo ακριβώς στη γραμμή του μαΐστρου, τραχιτικοί κολπίσκοι με τοίχους στα 2–12 μ., βραχώδεις στήλες στη La Punta για τις μέρες με δυτικό.
- Cagliari — Οκτώ χιλιόμετρα άμμου στο Poetto και ένα μόνο βραχώδες ακρωτήριο, το Sant'Elia.
Κεντρική Αδριατική
Τα τρία «δάχτυλα» της Χαλκιδικής. Η Σιθωνία δίνει το καθαρότερο νερό: η δυτική της πλευρά (Τορωναίος) είναι υπήνεμη στο μελτέμι, με το Πόρτο Κουφό κλασικό στέκι για μεγάλα ψάρια. Προσοχή: η χερσόνησος του Άθω είναι απαγορευμένη/μοναστική ζώνη — μείνε εκτός.
- Sirolo-Numana — Ο μόνος αληθινός βράχος της κεντρικής Αδριατικής: σάρες κάτω από τον γκρεμό του Conero, ο ύφαλος Trave με τοίχους 9–10 μ. και ξέρες μπροστά στη Numana.
- Senigallia — Εδώ δεν δημοσιεύεται κανένα σημείο: η «βελούδινη παραλία» είναι δεκατρία χιλιόμετρα πολύ λεπτής άμμου, και αυτή η άμμος θολώνει το νερό με το πρώτο φύσημα του ανέμου.
- Gabicce Monte — Βράχος κάτω από το Monte San Bartolo: ύφαλος στη Vallugola, σάρα ογκόλιθων κάτω από τους γκρεμούς, ο κυματοθραύστης του Pesaro.
Αμπρούτσο
Δύο ακτές σε μία. Βόρεια της Ortona (Giulianova, Roseto, Pescara) είναι άμμος, επίπεδοι βυθοί και φερτά ποταμών — λίγα να ψάξεις. Από την Ortona ως το Vasto αρχίζει η Costa dei Trabocchi: γκρεμοί, καταπτώσεις βράχων και μια σειρά από ακρωτήρια — Acquabella, Turchino, Lupone, Cavalluccio, Aderci — με τα trabocchi, τις παλιές αλιευτικές μηχανές, να σημαδεύουν τον σκληρό βυθό. Δουλεύεις στα 3–8 μ. σε σαργό, μουρμούρα, κακαρέλο και λαβράκι· ο σιρόκος θολώνει, ο άνεμος από τη στεριά καθαρίζει. Στην προστατευόμενη περιοχή Torre del Cerrano (Pineto–Silvi) το ψαροντούφεκο απαγορεύεται.
- Giulianova — Αμμώδης ακτή όπου το μόνο ανάγλυφο είναι τεχνητό: οι μεγάλοι όγκοι λιθορριπής του εξωτερικού μόλου του λιμανιού και σειρές κυματοθραυστών στα ανοιχτά.
- Roseto degli Abruzzi — Φυσικός βράχος δεν υπάρχει: οι κυματοθραύστες από λιθορριπή στα ανοιχτά, περίπου 160 μ. από την παραλία στην Cologna, λειτουργούν ως τεχνητός ύφαλος σε ρηχό νερό.
- Pescara — Αστικές παραλίες με κυματοθραύστες από λιθορριπή στα ανοιχτά, τον μόνο σκληρό βυθό στο νερό, 80–130 μ. έξω στη Francavilla.
- Ortona — Η αρχή της βραχώδους ακτής του Abruzzo: ογκόλιθοι κάτω από τον Torre Mucchia, γκρεμός με σάρα στην Punta Acquabella, βοτσαλωτός κολπίσκος στα Ripari di Giobbe προστατευμένος από τα νότια.
- San Vito Chietino — Costa dei Trabocchi: χαμηλά κάβα με πλάκες και βότσαλα, ογκόλιθοι και αραιή ποσειδωνία στα 4–8 μ. κάτω από τα trabocchi, κοραλλιογενείς εξάρσεις στο Vallevo ως περίπου 12 μ.
- Fossacesia — Ρηχός βράχος έξω από τη Fossacesia: ογκόλιθοι και χαλίκι που κατεβαίνουν στα 6–8 μ. στην Punta Cavalluccio, πλάκες στα 3–6 μ. κοντά στην παραλία, μια φυσική ξέρα μπροστά στις εκβολές του Sangro στα 2–6 μ.
- Vasto — Από τα καλύτερα νερά του Abruzzo: βότσαλα, ογκόλιθοι και χαλίκι σε καθαρό βυθό στην Punta Aderci, ψηλός γκρεμός με πεσμένους ογκόλιθους στην Punta Vignola.
Εμίλια-Ρομάνια
Για ψαροντούφεκο από την ακτή η Ρομάνια είναι η πιο άδεια ακτή της Ιταλίας, και ο ειλικρινής οδηγός το λέει: από το δέλτα του Πάδου ως το Ρίμινι είναι λεπτή άμμος, βυθός που κερδίζει ένα μέτρο κάθε εκατό και νερό ποταμού που μένει πράσινο σχεδόν όλο τον χρόνο. Η Cervia και η Milano Marittima είναι εδώ για την πρόγνωση, όχι για κάποιο σημείο — δεν δημοσιεύουμε κανένα. Ανοιχτά υπάρχουν εξέδρες φυσικού αερίου με τις ζώνες ασφαλείας τους· στη στεριά οι αλυκές της Cervia και το πάρκο του Δέλτα του Πάδου. Ο πρώτος αληθινός βράχος είναι ο γκρεμός του Monte San Bartolo στο Gabicce Monte, σαράντα επτά χιλιόμετρα νοτιοανατολικά.
- Cervia — Εδώ δεν δημοσιεύεται κανένα σημείο: η ριβιέρα της Romagna είναι λεπτή άμμος με βυθό που κατεβαίνει πολύ αργά, και η συνηθισμένη ορατότητα είναι γύρω στα 3 μ.
Βόρεια Αδριατική
Το βορειότερο άκρο, στο Θρακικό πέλαγος: Καβάλα, Θάσος, Σαμοθράκη, Αλεξανδρούπολη. Η Θάσος είναι το καλύτερο all-round νησί· η Σαμοθράκη απόκρημνη και βαθιά, εκτεθειμένη· η Αλεξανδρούπολη ρηχή και θολή από τον Έβρο. Σύντομη, ζεστή σεζόν το καλοκαίρι.
- Chioggia–Sottomarina — Εδώ δεν δημοσιεύεται κανένα σημείο: η Sottomarina είναι εννιά χιλιόμετρα λεπτής άμμου δίπλα στα στόμια της λιμνοθάλασσας.
- Jesolo — Εδώ δεν δημοσιεύεται κανένα σημείο: δεκαπέντε χιλιόμετρα άμμου σε ευθεία γραμμή και συνηθισμένη ορατότητα περίπου 3 μ.
- Caorle — Εδώ δεν δημοσιεύεται κανένα σημείο: άμμος και στις δύο πλευρές της πόλης, με ένα μόνο κοντό πέτρινο μέτωπο στη μέση.
- Bibione — Εδώ δεν δημοσιεύεται κανένα σημείο: οκτώ χιλιόμετρα άμμου που βλέπουν σχεδόν ακριβώς νότια, ανάμεσα σε εκβολές ποταμών που θολώνουν το νερό.
- Lignano Sabbiadoro — Εδώ δεν δημοσιεύεται κανένα σημείο: μια αμμώδης χερσόνησος ανάμεσα στις εκβολές του Tagliamento και σε ένα στόμιο λιμνοθάλασσας.
- Grado — Εδώ δεν δημοσιεύεται κανένα σημείο: ένα νησί ανάμεσα στη θάλασσα και τη λιμνοθάλασσα, με μαλακό αμμώδη βυθό και ρηχό νερό.
- Duino-Sistiana — Η μόνη πραγματική βραχώδης ακτή της άνω Αδριατικής: ασβεστολιθικοί γκρεμοί στο καθαρό νερό του κόλπου της Τεργέστης, ο βράχος της Λευκής Κυρίας και μια βυθισμένη φορτηγίδα περίπου 60 μ. από την παραλία σε περίπου 9,5 μ.
- Trieste — Αστική βραχώδης ακτή: πλάκες και κυματοθραύστες στη Barcola, γκρεμοί και ογκόλιθοι κάτω από τη Santa Croce, χαμηλός βράχος στη χερσόνησο της Muggia στα 3–10 μ.
Συχνές ερωτήσεις
Οι κανόνες ισχύουν το 2026 και μπορεί να διαφέρουν τοπικά — το κατά τόπους Λιμεναρχείο, τα θαλάσσια και καταδυτικά πάρκα, οι κηρυγμένοι αρχαιολογικοί χώροι και οι ζώνες προστασίας αλιείας ορίζουν δικούς τους περιορισμούς. Εθνικό πλαίσιο: χωρίς πληρωτέα άδεια, αλλά θεσπίζεται δωρεάν εγγραφή ΟΣΠΑ (δες gov.gr), 16+, μόνο ημέρα, το ψαροντούφεκο απαγορεύεται όλον τον Μάιο· κράτα ≥200 μ από λουόμενους, λιμάνια, σκάφη και δίχτυα. Έλεγχε πάντα τους τοπικούς κανόνες και τις απαγορευμένες ζώνες πριν βουτήξεις.
Do I need a licence to spearfish in Italy?
You don't need a paid licence, but a free declaration to MASAF is mandatory (the «recreational sea-fishing communication»), renewed each year, done online on the Ministry portal with SPID/CIE/CNS. Spearfishing is always breath-hold (scuba is banned) and the catch may not be sold — it is for personal consumption only.
Επίσημη πηγή ↗Can I use scuba or spearfish at night?
No to both. Spearfishing is allowed only in breath-hold: using a rebreather / compressed air is banned (art. 128-bis of D.P.R. 1639/1968). And it is banned at night, from sunset to sunrise (art. 129) — it is practised only in daylight. You also may not keep the speargun armed out of the water (art. 131).
Επίσημη πηγή ↗Is a buoy mandatory? What distances must I keep?
Yes, a signalling float is mandatory: a float flying a red flag with a white diagonal stripe, visible at ≥300 m, and you must stay within 50 m of its vertical (art. 130). The distances to keep: at least 500 m from beaches used by bathers and 100 m from fixed fishing installations, set nets and ships anchored outside ports (art. 129).
Επίσημη πηγή ↗What minimum sizes and catch limits are there?
There are per-species minimum sizes (for example sea bass 25 cm, gilthead bream 20 cm, white seabream 23 cm, dentex 15 cm) under Reg. CE 1967/2006 and the national tables — undersized fish go back. The grouper has a 45 cm size and you may take at most one per day (in Sardinia and inside MPAs it is banned). The recreational daily limit is around 5 kg per person, the catch may not be sold, and date mussels (datteri di mare) are totally banned (fishing, possession and sale).
Επίσημη πηγή ↗Can I collect lobster, crabs or urchins by hand?
No. The apnea spearfisher may not collect crustaceans or bivalve/gastropod molluscs (lobster, spiny lobster, spider crab, date mussels and urchins are all off-limits). The one exception is cephalopods: the octopus (minimum size 450 g gutted), and in part cuttlefish and squid. In practice, the only «by-hand» target for a spearo in Italy is the octopus.
Where is spearfishing banned?
In the Marine Protected Areas (AMP) spearfishing is banned in all zones (A, B and C) — not only in the integral Zone A. Italy has about thirty: for example Portofino and Cinque Terre (Liguria), Plemmirio, Egadi and Ustica (Sicily), Capo Carbonara and Tavolara (Sardinia), Torre Guaceto and Tremiti (Puglia), Punta Campanella (Campania). It is also banned in ports and on beaches used by bathers. Always check the no-take zones on the map and the individual AMP's regulation before you go.
Επίσημη πηγή ↗When is the best season, and how do the tides matter?
The best season runs from late spring to autumn, peaking in summer when the sea is calmest and warmest; in the south and the islands you dive almost all year, working the wind-sheltered side. In the Mediterranean the tides barely count (a few centimetres): the solunar and the light windows rule. The only exceptions are the upper Adriatic (Trieste/Duino, up to ~1 m of tide) and the Strait of Messina, where currents (rema) up to ~3 m/s mean you dive on the slack.